سهشنبه، ۲۸ بهمن ۱۴۰۴
تا پیش از دهه ۱۳۲۰ خورشیدی، قهوه در ایران بیشتر بهصورت قهوه ترک و در قهوهخانههای سنتی مصرف میشد. مفهوم «اسپرسو» و دستگاه مخصوص آن هنوز در فرهنگ عمومی شناختهشده نبود.
با گسترش روابط اقتصادی و فرهنگی ایران با اروپا—بهویژه ایتالیا و فرانسه—نخستین دستگاههای اسپرسو صنعتی بخاری وارد ایران شدند.
ساخت ایتالیا
بدنه برنجی و مسی
دیگ عمودی بزرگ
عصارهگیری با فشار بخار (بدون پمپ الکتریکی)
نیازمند اپراتور ماهر
این دستگاهها عمدتاً در:
کافههای مدرن تهران
هتلهای بزرگ
رستورانهای فرنگی
نصب شدند و اولین تجربه واقعی اسپرسو را برای جامعه شهری ایران رقم زدند.
این دستگاهها نهتنها ابزار تهیه قهوه بودند، بلکه نماد مدرنیته، نظم صنعتی و سبک زندگی اروپایی محسوب میشدند.
ایران پیش از کافه، سابقهای چندصدساله در قهوهخانه داشت؛ اما قهوهخانه فضایی مردانه، آیینی و سنتی بود.
کافه بهعنوان فضایی اجتماعی، شهری و مدرن، در اوایل قرن چهاردهم خورشیدی وارد ایران شد.
کافه نادری بهعنوان نخستین کافه مدرن ثبتشده ایران شناخته میشود. این کافه توسط مهاجری قفقازی تأسیه توسط مهاجری قفقازی تأسیس شد و بهسرعت به مرکز ویژگیهای کافه نادری:
میز و صندلی به سبک اروپایی
قهوه سروشده به شیوه فرنگی
فضای مختلط و اجتماعی
محل گفتوگو، روزنامهخوانی و تبادل اندیشه
از دهه ۱۳۲۰ تا ۱۳۴۰ خورشیدی، کافه نادری به پاتوق:
نویسندگان
شاعران
روزنامهنگاران
هنرمندان
تبدیل شد و نقشی کلیدی در شکلگیری فرهنگ روشنفکری شهری ایران ایفا کرد.
منوها ساده اما نوگرا بودند:
قهوه سیاه (نزدیک به اسپرسو)
قهوه با شیر
چای
شیرینیهای ساده فرنگی
همین منوی محدود، آغاز مسیری شد که امروز به صنعت گسترده کافه و قهوه تخصصی در ایران انجامیده است.
کافه برای نخستین بار:
«نشستن برای گفتوگو» را نهادینه کرد
فضای عمومی غیرسنتی ساخت
قهوه را از آیین به سبک زندگی تبدیل نمود
ورود نخستین دستگاههای اسپرسو صنعتی و تأسیس اولین کافههای مدرن، نقطه عطفی در تاریخ اجتماعی ایران بود.
این رویدادها:
قهوه را وارد زندگی روزمره شهری کردند
کافه را به نهاد فرهنگی تبدیل نمودند
و پایهگذار فرهنگ کافهنشینی معاصر ایران شدند.
